Adaptacja dziecka 3-letniego do przedszkola

Moment przekroczenia przez dziecko 3-letnie progu przedszkola jest nadzwyczaj trudnym przeżyciem, dlatego konieczne jest wspieranie go przez rodzinę i nauczycieli. Z tego względu szczególną uwagę należy poświęcić procesowi przystosowania się dzieci do instytucji wychowania zbiorowego, jaką jest przedszkole.

Przedszkole to dla każdego dziecka wyzwanie i ważna zmiana w dotychczasowym życiu. Podobnie jak wszystkie inne wydarzenia, tak i na pójście do przedszkola dziecko zareaguje niepokojem, napięciem i konfliktami dążąc do równowagi w swoim świecie wewnętrznym. Dla maluchów, które do nowych sytuacji podchodzą z entuzjazmem i ciekawością pójście do przedszkola jest momentem długo wyczekiwanym. Takich maluchów jest jednak niewiele. Większość potrzebuje czasu, by poczuć się pewniej w nowym otoczeniu. Przeżywają początkowo lęk wobec nieznanych pomieszczeń. Mają żal do rodziców, że ich zostawili, czują się zagrożeni. Wszystko jest im obce i inne niż w domu.

Start przedszkolny, czyli pierwsze szersze kontakty społeczne mają wpływ na rozwój dziecka, na jego budowanie poczucia własnej wartości oraz na kształtowanie się postawy społecznej, mogą też mieć wpływ na jego późniejsze kontakty zarówno z innymi dziećmi, jak również z osobami dorosłymi. Znacząco też wpływa na ukształtowanie jego zachowań emocjonalnych w pierwszym okresie bycia przedszkolakiem.

Gotowość dziecka do pójścia do przedszkola to między innymi zdolność do nawiązywania kontaktów społecznych i w miarę samodzielne załatwianie podstawowych potrzeb.

Dziecko przekraczając po raz pierwszy próg przedszkola, zaczyna funkcjonować w dwóch odmiennych dla siebie środowiskach – rodzinnym i przedszkolnym. Nie ma mamy, nie ma domu, w którym dziecko czuło się bezpieczne, nie ma ulubionych zabawek… Jest za to grupa obcych dzieci i nieznane panie, których należy się słuchać, są nowe pomieszczenia, w których należy się nauczyć funkcjonować. Zabawkami należy się dzielić, jeść to, co jest na talerzu, odpoczywać wtedy, kiedy pani karze. Dla niektórych dzieci taka sytuacja stwarza duże trudności, dlatego ważne jest, aby rodzice przygotowali je do spotkania z przedszkolem.

 

OTO RADY DLA RODZICÓW, KTÓRYCH DZIECI PO RAZ PIERWSZY WE WRZEŚNIU IDĄ DO PRZEDSZKOLA:

  1. Staraj się jak najwięcej mówić o przedszkolu. Pamiętaj, że jest to dla trzylatka pojęcie abstrakcyjne. Musisz powiedzieć dziecku, że będzie się tam bawić z nowymi kolegami, rysować, lepić z plasteliny, uczyć wierszyków i piosenek, że będą duże sale, nowe zabawki. Jeśli będzie zadawać pytania, nie pozostawiaj żadnego bez odpowiedzi.
  2. Dziecko powinno wiedzieć jak wygląda przedszkole. Wybierz się tam z dzieckiem, kiedy są organizowane Dni Otwarte Przedszkola. Dobrze jeśli dziecko samo zobaczy bawiące się dzieci lub weźmie udział w zabawie.
  3. Czytaj dziecku opowiadania, których bohaterowie uczęszczają do przedszkola.
  4. Wybierz się z dzieckiem na zakupy, aby samo mogło wybrać sobie kapcie, piżamkę do przedszkola.
  5. Postaraj się, aby dziecko miało jak najwięcej kontaktu z rówieśnikami i bawiło się bez twojego udziału.
  6. Jeśli do tej pory maluch nigdy nie rozstawał się z domem, zostaw je na godzinę samo z dziadkami lub u znajomych. To ważne, gdyż w przeciwnym razie przedszkole będzie mu się kojarzyć z pierwszym rozstaniem.
  7. Rozwijaj u dziecka umiejętności:
  • jedzenie łyżką
  • mycie rąk
  • zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby, np. nakładanie kapci,
  • korzystanie z toalety,
  • wycieranie nosa chusteczka,
  • rozpoznawanie swoich rzeczy wśród innych
  • znajomość swojego imienia i nazwiska.
  1. Przy przedszkolnych pożegnaniach bądźcie spokojni i uśmiechnięci, gdyż z twarzy rodziców dziecko potrafi odczytać niepokój, dobre i złe emocje:
  • poranek powinien być tak zorganizowany, aby wystarczyło czasu na przytulenie dziecka, wyszeptanie „kocham cię”, czułe pożegnanie w domu a potem w przedszkolu,
  • nie przeciągaj pożegnania w szatni i w sali. Pocałuj na do widzenia i wyjdź,
  • jeśli mamie pożegnanie sprawia większe trudności, postaraj się, aby dziecko do przedszkola odprowadzał tatuś. Rozstania z tatusiem przebiegają łagodniej, co wynika z zapewne z większej stanowczości i opanowania emocji.
  1. Pierwszego dnia zabierzcie ze sobą ulubioną przytulankę, która będzie dla dziecka namiastką domu i stworzy poczucie bezpieczeństwa.
  2. Nie obiecuj: „jeśli pójdziesz do przedszkola, dostaniesz czekoladkę”. Kiedy będziesz odbierać dziecko z przedszkola możesz mu coś drobnego kupić jako małą nagrodę, ale nie może to być forma przekupywania.
  3. Rozmawiaj z dzieckiem o wydarzeniach przedszkolnych, ale nie wymuszaj, aby zaraz po wyjściu z przedszkola lub przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres. Pozwól dziecku samodzielnie mówić o tym, co dla niego jest istotne.
  4. W początkowym okresie staraj się odbierać dziecko nieco wcześniej. Ponieważ trzylatek nie ma jeszcze poczucia czasu, nie mów, że odbierzesz go np. o godzinie piętnastej. Wystarczy jak poinformujesz, że przyjdziesz po pracy.
  5. Nigdy nie strasz przedszkolem!!
  6. Codzienne uczęszczanie do przedszkola odbieraj jako naturalną czynność. Nie zabieraj dziecka do domu kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami może wymusić wszystko.
  7. Chwalcie dziecko jak najczęściej, np. za ładny rysunek, za bycie dzielnym.
  8. Przy przyjściu z przedszkola do domu spędzajcie jak najwięcej czasu razem. Dziecko może być jeszcze rozdrażnione, płaczliwe, będzie potrzebowało większej porcji czułości.

W procesie adaptacji istotna jest współpraca rodziców z nauczycielami. Wszelkie opinie nauczycielek o dziecku wynikają z troski o dobro dziecka. Dobrze jest, kiedy rodzice starają się słuchać nauczycielek, one wiedzą w jaki sposób pomóc dziecku w tym trudnym okresie. Adaptacja dziecka do warunków przedszkolnych może trwać nawet kilka tygodni. Warto jest przez ten czas osobiście odbierać dziecko z przedszkola, okazywać zainteresowanie tym, jak minął dzień, co dziecko robiło. Jeżeli jednak po trzech – czterech tygodniach okaże się, że dziecko nie potrafi pogodzić się z rozstaniem z rodzicami i zostawać w przedszkolu może oznaczać to, że nie osiągnęło jeszcze dojrzałości przedszkolnej. Najważniejsze jest jednak to, by rodzice uwierzyli w swoje dzieci, a przede wszystkim w to, że sobie poradzą.

Adaptacja dziecka 3-letniego do przedszkola
Tagged on: